Zorgboerderij

      Geen reacties op Zorgboerderij


Wow. Dat noem ik nog eens vaart achter iets zetten.

Van de week kwamen ze van ‘Stichting Landzijde’ voor een intake gesprek. Vooral even horen van Floortje wat haar wensen zijn. Maar ook van mama, hoe is het verhaal, waar moeten we op letten en wat heeft Floortje nodig?
Heel leuk gesprek en voor Floortje ook goed om er over te praten. Wat heb ik nu eigenlijk? Wat vind ik fijn om te doen en wat nu als ik even niet lekker in mijn vel zit. Hoe zien mensen dat aan mij? En wat helpt mij dan om me weer beter te voelen.
Hier werd een verslagje van gemaakt en dan zouden we gebeld worden wanneer we een rondleiding zouden krijgen over de boerderij.
De volgende ochtend mail. Mama moest even bellen voor een afspraak en dan zouden we 2 boerderijen gaan bezoeken. Meiden naar school gebracht en meteen bellen natuurlijk. ‘Zaterdag ochtend om 9.30u sta ik voor de deur. Dan rijden we met mijn busje langs 2 boerderijen en kunnen we samen kijken welke de leukste is.’
Meer dan 100 boerderijen hebben ze in het bestand. En allemaal hier in de regio! Vind daar maar eens 2 uit die en voldoen aan de wensen van Floortje, paarden. Maar ook welke hebben er nog plek en waar zou Floortje tussen passen.
Het is ze gelukt. En eindelijk was het zaterdag. Ze was iets aan de late kant. (9.45u.) Haha voor Floortje heel belangrijk als mensen optijd komen! Dus die zat al kant en klaar te zenuwen bij het raam.
Met zijn allen in de bus en gaan. Op naar Assendelft. Daar is de eerste boerderij. Heel mooi en lekker veel ruimte. Heel veel paarden! Top voor Floortje. Ze werken hier met structuur en regelmaat. De dag begint en iedereen krijgt een taakje. Samen met een maatje moet die taak aan het eind van de dag gedaan zijn. Dit varieert van de hokken schoonmaken tot paarden poetsen, hooi ruifen klaar maken enz. Hier zijn veel soorten dieren. Konijnen, hond, katten, kippen en cavia’s. Tussen de middag eten ze samen en meestal gaan ze de middag iets knutselen. Het zou betekenen dat Floortje om de week een hele zaterdag hier heen kan. Omdat ze ‘maar’ 4 uur per week krijgt van de gemeente en omdat ze hier echt een heel dagritme hebben is het vervelend om halverwege in te breken. Daarom om de week een hele dag.

De 2e boerderij was in Amsterdam. Dus weer in de auto. Hier een hele andere sfeer! Een echte ranch met alleen maar paarden. Ok ze hebben hier ook 3 grote, knuffelige honden. En een ezeltje. Maar alles is in de cowboy sferen. Hier kijken ze naar wat Floortje die dag nodig heeft. Wil ze graag alleen gelaten worden en even lekker niks. Dan mag dat. Wil ze lekker paardrijden, dan krijgt ze een lesje in paardrijden. Wil ze de stallen uitmesten? Ook dat mag en kan. Natuurlijk zullen ze haar enigszins sturen en begeleiden hierin, maar hun mening is dat kinderen de hele week al zoveel moeten. Op de ranch moeten ze vooral zichzelf zijn. Floortje was meteen enthousiast en hing op de bank met 3 honden op schoot. (Grote honden!) Daarna een rondje door de stallen en ja die ezel! Wat een schatje! Maar ook het kleine shetlander paardje. Zooo schattig. Ze zagen meteen al dat ze helemaal gek was met die 2 beesies. ‘Dan krijg jij de taak om ze te verzorgen elke zaterdag ochtend.’ Nou dat hadden ze niet moeten zeggen. Ze was meteen helemaal over dr oren verliefd!

Terug naar huis even goed gepraat er over en thuis maar even laten bezinken.
’s Avonds kwamen alle spanningen er uit. Ze kreeg overal jeuk over haar lichaam en moest overal krabben en pulken. We kregen via internet van een hele lieve jongen een filmpje waarin hui heel duidelijk uitlegde aan Floortje wat voor oefening ze kan doen. Hij heeft het filmpje 8x overnieuw moeten doen omdat hij te veel tics had en het laatste filmpje maar voor lief genomen en opgestuurd. Aan het eind zei hij ook dat hij helemaal op was en zijn lichaam hield niet meer op met ticcen! Maar hij wilde het zo graag laten zien aan Floortje. Wow…. Geen woorden voor hoe lief!
Samen dus de oefeningen gedaan (Ademhalings oefeningen maar dan met je hele lichaam! En een soort shake dans met je lichaam om alles er uit te gooien.) En gelukkig viel ze redelijk rustig in slaap.

De volgende ochtend nog even goed gepraat en de keus gemaakt.
Ze gaat graag naar de laatste boerderij in Amsterdam. Ze mag hier lekker zichzelf zijn zegt ze en als ze het even moeilijk heeft kan ze lekker knuffelen met de honden. Duidelijk.
Meteen gemaild en een uur later bericht. Ze mag zaterdag al een ochtend proef komen draaien!
Wat maak je haar daar gelukkig mee! Heerlijk om te zien dat ze er zo naar uit kijkt. Vanaf nu mag ze elke zaterdag van 9.00u tot 13.00u lekker rondhangen op de ranch.

Tussendoor heeft ze deze week ook nog eens haar laatste therapie gehad. Het is nu helemaal klaar. We blijven nog in het bestand staan en ze verwachten ons tegen de tijd dat we op zoek moeten naar een middelbare school weer terug. Of niet. Hangt er helemaal van af hoe Floortje het gaat doen.
Fijn te weten dat dit kan. Dat dit lijntje er gewoon blijft. De papieren in orde gemaakt en ja die diagnose. Samen in overleg de diagnose bijgesteld. Ze heeft nu Gilles de la Tourette op haar papieren staan. Hieronder vallen haar ADHD, Angst, Dwang en Autisme. Allemaal onder 1 noemer. Klinkt gek. Maar als je dit dan bespreekt met elkaar, dan kom je er opeens achter dat we in die keren dat we geweest zijn behoorlijk veel gedaan hebben. Zo veel overwonnen en tegelijk krijg je een schop na (Voor je gevoel) doordat ze zeggen dat het echt Gilles de la Tourette is en dat het zeker niet makkelijker zal worden. Je komt er zeker weten niet meer van af. Steek die maar in je zak. Dat was even slikken voor Floortje en mij.
Aan de andere kant. We hebben echt al heel veel overwonnen. En het is echt heel knap, zeiden ze, dat Floortje het zo onwijs goed op pikt. Waar een ander 2 jaar over doet, doet zij in een jaar. Dus. Die veer mag ze zeker in d’r reet douwen!
En ja dan zijn wij natuurlijk toch wel een beetje heel erg trots op haar. Hoe knap is het als je dit idd allemaal kan overwinnen? En je weet dat het altijd zo zal blijven? De ene maand of week erger dan de andere? Vooral ook wetende dat je eigen lichaam elke keer weer anders zal reageren.

Dan neem ik ook oprecht een petje af voor iedereen die dit mee moet maken. Die hiermee leeft. Wij weten inmiddels dat het niet makkelijk is! Je moet echt wel heel sterk in je schoenen staan om dan ook nog eens je ding te doen in deze wereld. Want het is niet altijd makkelijk.
Zeker ook als je niet altijd even goede steun hebt van je naaste, want dit is ook zo belangrijk!

Wij hopen dat we Floortje met de boerderij een stukje zelfvertrouwen mee kunnen geven voor in de toekomst, maar ook dat ze de rust kan vinden in iets wat ze leuk vind om te doen.

Dan hebben wij al heel veel bereikt.

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.