Waar zijn de grenzen?

      Geen reacties op Waar zijn de grenzen?

stones-983992_960_720
Wat ons steeds meer opvalt is dat Floortje geen grenzen meer heeft. Ze is altijd al druk en bezig geweest. En dan doel ik niet op de rustige spelletjes maar op het trampoline springen tot je er bij neer valt en dan weer verder!
We hebben al meerdere keren gehad dat ze ’s nachts opeens een zweet aanval kreeg en er even niet was. Gaven we haar een paar happen vla dan was ze er weer. Altijd na een drukke dag.
Hier zijn we zelfs voor naar het ziekenhuis geweest maar ze konden niets vinden.

De afgelopen weekenden zijn een ware ‘hel’ geweest. Niet voor haar maar voor papa en mama haha. Geen land mee te bezeilen en vooral door gaan met een rood, bezweet hoofd. Skelteren, voetballen, trampoline springen en maar druk doen. Tussendoor snel eten en weer gaan. ’s Avonds binnen krijgen is een hele uitdaging. Nog even dit mam en nog even dat. Is ze eenmaal binnen dan kan je gerust nog 2 uur bezig zijn om haar naar bed te brengen.
Beginnend met een flinke bord vla eten. (Uit voorzorg en omdat ze honger heeft). Daarna heeft ze eindelijk haar rust gevonden achter de tv. Ok even dan de tijd om Maud aandacht te geven. Na 5x roepen en een harde JAAA komt mevrouw eindelijk douchen. Nog even muziek luisteren in de hangstoel en dan ook nog een boekje voorlezen op bed. Ondertussen is het alweer 20.30u en echt veel te laat dus snel een kus en slapen. Nee hoor. Eerst nog alles goed leggen in bed. Oh ja nog iets vergeten beneden, en de laatste belangrijke woorden en getallen worden op een papiertje geschreven. Om 21.00u is het eindelijk stil. Als je mazzel hebt.
De volgende ochtend om 7u begint het weer van voren af aan.

Zal het bij Dwang horen? Of zijn het dan juist de Tics, maar het kan natuurlijk ook haar ADHD zijn. Blijft een feit dat ze steeds haar grenzen voorbij gaat.
Klinkt herkenbaar zoals ik dit nu opschrijf. Ik ken mijn eigen grenzen ook niet. Ga ook altijd maar door en door met alle gevolgen van dien. Hoe drukker je dag is hoe meer spanning er in je hoofd komt. En dit kan zich dan weer uitten door boze buien en jezelf pijn doen. In de boze bui kan ze behoorlijk heen en weer bewegen met alles. Gebeurd geregeld dat ze zichzelf per ongeluk pijn doet. Gister stond ze zo wild te dansen. Vandaag vertelde ze heel veel last te hebben van haar ribben in haar zij. Ze was  gister zo druk dat ze te hard met haar elle bogen in haar ribben kwam. Zal me niets verbazen als ze gekneusd zijn.

Dan proberen wij als ouders er een gezellig en vooral rustig weekend van te maken, door weinig dingen te doen. Alleen maar in en om huis en misschien een kleine boodschap, maar meestal doe ik die alleen even tussendoor. Maar de sfeer op dag 2 pfff. Soms! Ik mopper niet graag en zal dit dan ook weinig laten zien maar soms snak ik naar die rustige zorgeloze weekenden met zijn 4 zonder dat ik politieagente hoef te spelen, of hoef te zorgen voor de rem op de meiden.
Maud? Die doet vrolijk mee met alle drukte. Snap ik ook wel want die weet niet beter. Die leert het toch van haar grote zus. Ze leert wel goed van zich afbijten. Meestal is het zo dat Maud gaat huilen en duwen en dat ze haar zin krijgt van Floortje. Die kiest dan het hazenpad en druipt af. Alleen niet zonder slag of stoot helaas. Een hele boze blik gevolgd door kattige woorden loopt ze naar iets anders. Na 2 minuten zitten ze weer bij elkaar en is er niets aan de hand. Voor hoelang?

En dan is het weekend weer voorbij. Adem in, adem uit en weer door!
handtekening-1.jpg

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.