Vervolg gesprek

      Geen reacties op Vervolg gesprek

Pittige dagen achter de rug dus voor mij weer even nodig van me af te schrijven. Hoe heerlijk is dit dan? Het hebben van een mooi Blog!

Donderdag moesten we nog even terug naar het Triversum om ons verhaal af te maken. Meteen even duidelijk gemaakt dat het ‘medicijnen’ verhaal van de andere mevrouw, die wel 10 min bij ons binnen zat, even behoorlijk in het verkeerde keelgat viel! En dat Floortje meteen al als opdracht kreeg om niet meer 3x uit haar bed te gaan voor ze gaat slapen, maar dit maar 1x mocht… Dit maakte het alleen maar erger en maakte dat ze niet goed geslapen heeft. Beetje gek om dit meteen na een hele korte kennismaking meteen te zeggen.

Deze mevrouw begreep natuurlijk dat het vervelend was en dat ze dit op een andere manier had moeten zeggen. Maar na het lezen van alle vragenlijsten hadden ze al een heel goed beeld van Floortje gekregen en al een beeld richting diagnose ontwikkeld.. Aan de hand daarvan was hun oordeel medicijnen. Wat wij meegemaakt hebben en nu doorstaan was al behoorlijk heftig en hun mening was dat als Floortje aan medicijnen zou gaan het rust zou kunnen geven.

Knap als mensen zo over je leven kunnen beslissen met maar 10 min kennismaken… Aan de andere kant wel fijn te weten dat ze idd behoorlijk goed beeld hebben gekregen van onze situatie. (Eerlijk is eerlijk dat goede beeld hadden ze idd erg goed!)

Goed ons verhaal af gemaakt en toen werd ik wel erg nieuwsgierig waar ze aan denken. Ze kunnen natuurlijk nog niks zeggen hierover. Ze gaan in overleg met nog meer psychologen maar: ‘Voor nu lijkt het heel erg op ‘Dwang’. En Floortje heeft hier behoorlijk veel last van in haar hoofd. Dat maakt dat ze zich helemaal niet goed kan concentreren op de dagelijkse dingen, dus presteren kan ze niet, maar ook frustreert haar dit enorm! Dus: Woede aanvallen, luidruchtige gedrag, tics, negatieve gedachten enz enz..  Maar niet alleen haar hoofd heeft hier last van ook haar lichaam en haar gezondheid gaat hier niet blij van worden als we zo door gaan. (Ze heeft altijd al problemen gehad met goed eten. Sommige periodes eet ze gewoon niet.. Mag natuurlijk geen anorexia worden of iets dergelijks.. kwamen er nu dus achter dat het dwang in haar hoofd is… maar ook krijgt ze vaker hoofdpijnen, buikpijnen enz enz..) Maar we denken dat de dwang samen gaat met nog iets anders. En hiervoor moeten we echt nog even met zijn allen om tafel.’

BOEM!

Die kwam behoorlijk bij mij binnen! Waarom eigenlijk? Ik was zelf ook hier van uit gegaan maar toch moet ik opeens uit het niets heel hard huilen! (En dat is nu net waar ik een hekel aan heb! Huilen bij ‘vreemde’ mensen!) Stiekem hoop je als moeder natuurlijk altijd dat je er heel erg naast zit. En ja als iemand dan zegt dat het echt niet goed gaat met je dochter en dat we echt niet langer hadden moeten wachten om hulp te zoeken die hakt er enorm in! Tegelijkertijd voelt het eindelijk ook als een soort opluchting. Alsof we niet meer alleen hoeven te ‘vechten’ voor haar. Mensen die ons gevoel begrijpen!

En dan toch kan ik even niet stoppen met huilen… Menno is weer naar zijn werk en ik ben weer thuis. Alleen.. Heel hard muziek aan dan maar even lekker schoonmaken in huis haha dat lucht altijd op! Er zit niets anders op dan wachten tot 8 december voor de uitslag en een behandelplan.

Tot die tijd is het doorgaan! Gelukkig is daar mijn vriendin die even een bakkie thee komt drinken om het even over andere dingen te hebben. HEERLIJK die afleiding!

En dan een dag later hoor je het verdrietige nieuws over Parijs…….. Daar worden we echt even stil van allemaal….. Eigenlijk…. Zijn er altijd wel ergere dingen die er gebeuren op de wereld… Dus wat wij nu doormaken met onze mooie dochter Floortje. Is zo erg nog niet vergeleken bij dit Parijs verhaal…

Liefs

 

a396fc0908350a62a2e0e1e00435ff10

 

Reageer