Standje overleven

      Geen reacties op Standje overleven


Soms heb je van die weken dat je eigenlijk alleen maar op overleven staat. Ik weet zelfs niet eens of het wel overleven is of dat het is dat het leven gewoon geleefd moet worden.
Komt er op neer dat we allemaal de griep gehad hebben en voordat alles weer is zoals het is ben je zomaar weer wat weken verder. We waren niet allemaal tegelijk ziek dus ben je eigenlijk continu bezig met zorgen. In mijn hoofd vooral.

Goed dat is dan ook weer vooral mijn eigen ‘schuld’.
Ziek zijn is een grote trigger voor mijn eigen dwang. Diegene waar ik van hou mag gewoon niet ziek zijn! Hoor ik een snotter van de meiden? Dan kom ik om de hoek met de oor thermometer. ‘Even checken zeg ik dan.’ Natuurlijk wel 3x want dan kunnen we een goed gemiddelde geven van de echte temperatuur. (Ja ja Floortje heeft het niet van een vreemd.)
Vervolgens ben ik de hele dag bezig in mijn hoofd. Als we het zo doen dan.. en als het anders gaat dan.. Als ik door sla en mezelf niet in de hand heb, dan stofzuig en dweil ik 2x op een dag. Doe ik de wc het liefst 3x op de dag en verschoon ik de bedden elke dag.
Gelukkig voor mij en iedereen in mijn omgeving is het niet zo erg. Ik kan me heel goed inhouden door 1x per dag te stofzuigen en te dweilen en de wc doe ik ook maar 1x. de bedden? Die gaan elke week. Geloof dat dit wel zo’n beetje standaard is. Het voelt voor mij in elk geval goed.
Die thermometer? Dat is dan wel nog even een dingetje. Die mag ik maar 3x op de dag doen bij ze. (Vaak genoeg doe ik het ook nog even bij mezelf gewoon voor de zekerheid.) De ochtend, middag en avond. Dan natuurlijk wel 3x achter elkaar anders klopt het niet. Vaak genoeg is er helemaal niks aan de hand. Is er dan wel een keer koorts? Dan raak ik in paniek. Waarom? Wat is er nu erg aan? Geen idee. Dat is dan weer dat ding in je hoofd wat zegt dat het niet goed voelt. Het mag gewoon niet. Dus snel een paracetamol en zorgen dat hij in elk geval niet hoger word dan 40. Toen kreeg ik zelf opeens hoge koorts en die duurde 3 dagen! Gevolgd door Floortje en Maud.
Dit waren dus heftige weken voor mijn angst. Deze keer was is het en moesten ze mij accepteren zoals ik ben. Wat ben ik blij dat mijn gezin mij hierin steunt en het niet erg vind om te ondergaan. Ze weten zelf ook dat het mij rust geeft en als ik rustig ben kan ik er beter zijn voor mijn gezin.
En nu hoor ik iedereen denken. Je bent toch ook gastouder thuis? Al die ziektekiemen zitten elke dag weer in jou huis. Ja. Dat klopt. En misschien juist daarom is het een goede test voor mij. Ik merk aan het hele gezin dat we een sterkere weerstand krijgen dus dat is alleen maar goed. Al die snottebellen zorgen nu eenmaal voor een weerstand. Maar de meiden nemen dit anders ook mee naar huis van school of ik zelfs uit de supermarkt. Dus daar maak ik me niet zo druk om. Het speelgoed sop ik dan misschien wel iets vaker dan goed is, maar dat kan geen kwaad denk ik dan.

Tegelijkertijd hebben we ook Floortje nog. Als er een grafiek van was zag het er uit als een berg landschap met diepe dalen maar ook hoge pieken. De laatste week lukt het haar gewoon allemaal niet meer zo goed.
Woensdag kwamen alle gastkindjes (ipv dinsdag) dus ook al anders dan anders. Omdat we een volle bolderkar hadden konden we niet de school in zoals gewoonlijk. Bij de buitendeur afscheid genomen en daar red ze het wel dacht ik. Niet dus. Ze heeft de hele dag niks kunnen doen op school en heeft steeds in een soort van paniek aanval in de klas gezeten. Op de terugweg kwam dit er natuurlijk allemaal uit. Helaas voor haar hadden we het nog druk met kindjes in huis dus tot rust komen ging niet. toen alle kindjes weg waren snel eten want mama moest voor haar EHBO herhaling weg. Weer paniek. Papa is thuis, dan zou je zeggen een veilige haven, maar nee het is weer anders als anders.
De EHBO stond al netjes op de kalender en hebben we elke dag herhaald. Maar die onverwachte dingen zijn erg lastig.
Donderdag hadden ze een playbackshow op school. Natuurlijk doen de meiden hier aan mee. Maud met haar vriendinnen een super god optreden gegeven als K5! En Floortje samen met een vriendin ook. Wat een knappe meid hebben we dan. Mooie lippenstift op en ze staat daar gewoon op het podium te stralen!
Vandaag? Als het niet genoeg was gaan ze vandaag schaatsen met school! Ze loopt al op haar teentjes van haar kunnen maar doet het toch. Gelukkig is papa! Hij heeft vrij gevraagd om er vandaag bij te kunnen zijn. Floortje en Maud samen met de klassen schaatsen. Geweldig!
Voor Floortje echt wel moeilijk. Gisteravond vertelde ze dat ze niet in haar schaatsen kan. ‘Ik kan mijn tics niet doen als ik schaatsen aan heb. Ik kan mijn tenen niet omhoog en over elkaar heen doen. Maar ik kan ook niet zomaar tijdens het schaatsen stoppen en mijn voetzolen over elkaar heen doen.’ pff. Vorige week is ze zo hard gevallen midden op straat. Ze wilde tijdens het rennen met Guus haar tics met haar voeten en benen doen. dat ging natuurlijk niet. ‘Als dit nu maar niet gebeurd met schaatsen.’ Ik ben benieuwd hoe ze het hebben. Ze zal vast en zeker super trots op zichzelf zijn dat ze toch gegaan is. En anders wij wel.
Nu we er over nadenken. Ze skeelerde super graag maar dit doet ze al een tijdje niet meer. En ze draagt alleen maar haar gympjes, hoe koud het ook is, die hebben een zachte schoen. Kan ze in bewegen.

Goed je begrijpt het waren overleef weken. Vanmiddag hebben de meiden lekker vrij van school en begint de vakantie. Een week even helemaal niks moeten.

Reageer