Spannende week

      1 reactie op Spannende week

ball-pit-1661375_960_720
Gister was het dan eindelijk zo ver. Het kinderuitje van Stichting Gilles de la Tourette. Speciaal voor kinderen in de omgeving Noord en Zuid Holland.
Toen we dit voorbij zagen komen hebben we het helemaal aan Floortje over gelaten of we er heen zouden gaan of niet. Haar antwoord was meteen volmondig JA.

De hele week was het al spannend. Natuurlijk hadden we eerst 11 november, de verjaardag van Maud en Sinterklaas kwam in Nederland. Op school hebben ze lootjes getrokken dus de Sinterklaas spanning zit er al goed in.
Donderdag had ik ook nog eens een belangrijk gesprek met de gemeente. Wat kunnen ze voor ons betekenen? En wat zijn de mogelijkheden om Floortje straks te ontlasten als de therapie weg valt? Daarna had ik ook nog een gesprekje op school. Kortom een regel dag.
Vrijdag therapie waar we tevens de laatste behandel dag hebben afgesproken. 20 januari, dan moeten we het zelf redden. Best spannend, maar volgens mij hebben we nu al zoveel geleerd dat we het best samen redden. Natuurlijk houden we contact via telefoon en mail dus als we vragen hebben kunnen we die altijd stellen. Voor Floortje is het wel even slikken. Dat bleek wel toen ze ’s avonds aan haarzelf begon te twijfelen. Die dag zit goed in dat koppie geprent als weer een spannende dag. Slim om die datum al te geven? Ja, dan kan ze er langzaam aan wennen. Nee, want ze maakt zich er toch nu al druk om. Wel fijn dat ze ons nog helpen met de drukke periode van December. Maar we hebben al zoveel handvatten gekregen, dat gaan we redden. Nu is er plek voor een kindje die het echt heel moeilijk heeft, net zoals wij het toen even heel moeilijk hadden.

En dan is het eindelijk zaterdag!
‘Ik vind het Zo spannend! Ik durf eigenlijk niet, maar ik wil zo graag!’
Ter voorbereiding hadden we al een mail gekregen met een globale planning van de dag, en wie er allemaal mee gaan. In totaal 7 kinderen en hun ouders.
Op internet hebben we al even gekeken waar we heen gaan. De Avonturenfabriek in Loosdrecht. Zo weet Floortje een beetje waar ze aan toe is.
Dus onderweg. Een uurtje rijden dan zijn we er. Dat uur was ze lekker druk aan het kletsen en aanwezig. Toen we er waren werd ze opeens wel heel erg stil. De spanning sloeg toe.
Eenmaal binnen in de grote speelhal rende ze natuurlijk meteen de ballenbak in met haar zusje. Opeens is de spanning er af en lekker spelen!
Papa en mama maken kennis met de papa’s en mama’s en even wat onwennig zitten we bij elkaar met een kop koffie te wachten tot iedereen er is. We krijgen allemaal een naambordje en ook de kinderen maken kennis met elkaar. Als iedereen er is gaan we samen bowlen. Het ijs is gebroken. Even wat drinken en een chipje en dan door naar het elastiek bowlen. De ouders tegen de kinderen. Geweldig! Leuk om te zien dat wanneer de kinderen bezig zijn ze opeens helemaal nergens last van hebben.
Als laatste nog even lekker spelen in de speelhal. De kinderen hadden elkaar gevonden en gingen samen op. Wij ouders konden nu nog even rustig met elkaar kletsen over van alles en nog wat.
Wat fijn om de herkenning te horen maar ook die erkenning. Opeens zit je allemaal in hetzelfde schuitje en begrijpen elkaar zo goed! Wat ik vooral fijn vond was te horen dat je sociale leven in eens helemaal op zijn kop staat. Dat een avondje uit met een oppas in huis gewoon geen optie is omdat het zoveel gevolgen heeft voor alle ritme in het gezin, maar ook hoe sterk is de band tussen papa en mama! En waar de 1 fulltime werkt, regelt de ander alle dingen die er bij komen kijken om alles in goede banen te leiden. Noem ik de gesprekken die ik deze week heb gehad.
Kortom er komt behoorlijk veel op de schouders van ieder in het gezin. En ja dat wisten we al lang, en dat is wat je gewoon doet als ouder, maar das niet voor elke gezin de normale gang van zaken. Het vecht gevoel wat je hebt vreet aan je, en het gevoel dat je er soms alleen voor staat is best zwaar. Even horen van anderen dat dit ook zo is, is zo fijn! Geeft je weer moed en kracht om door te gaan zoals je gaat, want zonder vechten komt er toch minder van terecht.
De kinderen hebben ook genoten. Floortje vond de herkenning zo fijn. Het zien dat ze niet de enige is die ‘gekke’ dingen doet, maar ook het gewoon kunnen spelen zoals ze is zonder dat er kinderen zeggen dat ze schreeuwt, of uitbundig lacht. Want daar kwam ze nu ook achter, ze heeft een lach tic. Haha ze lacht idd hard en veel zomaar uit het niets vandaan. Een ander jongetje vertelde dat hij het wel leuk vond. Beter dan roepen wat hij doet.
Het knappe wat wij vonden was dat je de hele dag weinig merkt aan de kinderen. (Ok, de spanning in die koppies zie je wel duidelijk.) maar tics waren weinig te zien. Aan het eind van de dag naarmate ze moe werden, of omdat ze zich veilig voelden bij elkaar kwamen de tics naar boven. Maar niemand die elkaar er gek op aan keek. Kan me zo voorstellen dat het voor Floortje zo fijn was!
Maud heeft zich ook prima vermaakt. Heerlijk spelen en lekker bezig zijn. het elastiek voetballen vond ze spannend en dus ging ze met papa samen terug naar de ballenbak.
Toen het afgelopen was en iedereen naar huis ging was het toch wel heel erg jammer. Terug in de auto even een paar traantjes omdat het gewoon zo leuk was.
Onderweg wat eten en thuis lekker douchen en naar bed.

Vanmorgen was het weer vroeg ochtend voor Floortje. Ze zit nog zo vol van gister. Ze heeft een iet wat kort lontje, en haar vingers knakken alle kanten op, maar wat een dag.

Op naar volgend jaar!

handtekening-1.jpg

1 thought on “Spannende week

  1. Louke

    Wat een fijne dag voor jullie allemaal. 7 kindjes is er mooi aantal voor deze dag. Fijn om te lezen dat Floortje maar ook jullie zo veel erkenning hebben gekregen. Dikke kus voor jullie allemaal

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.