School is weer begonnen!

      Geen reacties op School is weer begonnen!

school-845196_960_720
Zo eindelijk heel even de tijd om een blog te schrijven.
Ondertussen hebben we de eerste schoolweek alweer gehad en zijn we onderweg in de 2e week.

De vakantie is goed verlopen. De laatste week hebben we een heerlijk weekje gehad in een huisje bij Camperduin. Nieuwe vrienden ontmoet en gewoon heerlijk genoten van het weer en het voordeel dat we lekker dicht bij het strand zaten. De ochtend naar het strand, lekker bank hangen en aan het eind van de dag gewoon nog een keer naar het strand. Gewoon even helemaal niks moeten en genieten. Top!

Natuurlijk waren daar ook de mindere momenten. Afscheid nemen van het vriendje die eerder naar huis gingen. Gevolg dat Floortje zich helemaal verstopte in de kast en er het eerste half uur niet uit kwam. Maar ook de aller eerste dag in het huisje. Alles is nieuw, en onbekend. Conclusie. De wc beneden was erg vies (Volgens Floortje) dus alleen boven plassen. Slapen doen we allemaal op 1 kamer want het is eng en vreselijk spannend! Met het gevolg dat er na 2 dagen een mega boze bui uit kwam. Niets was goed, huilen, schreeuwen enz. Samen hebben we even heel hard in een kussen gebokst en flink hard gegild! Omdat we dit samen deden moesten we er uiteindelijk ook weer heel hard om lachen allemaal en zo was het weer snel opgelost.

Gelukkig gingen de therapieën gewoon door, en kon Floortje evengoed alles weer even filteren.
Vlak voor we op vakantie gingen hebben we een mooie vouwwagen aangeschaft. Totaal niet in de planning nu, maar zoals zoveel van die dingen komt het zomaar op je pad.
Heerlijk voorruitzicht om volgend jaar lekker weekendjes weg te gaan in eigen land, maar dan evengoed een eigen bed te hebben voor Floortje. Toen we gingen kijken bij de vouwwagen was ze er niet meer uit te slaan in elk geval. Ze kroop op het bed en zat er als een koningin! Wat een fijn gevoel is dat. Hoewel dit vast ook weer heel erg moeilijk zal gaan worden. Zo riep ze meteen al dat ze niet naar de wc gaat, want die zijn heel erg vies en iedereen gaat er maar op. Net als de douches.. zo vies! Goed. Die zorgen zijn voor volgend jaar. En exposure is ook goed. Zal ze toch mee moeten leren leven. Oplossingen komen er vast ook wel weer en daarbij wegen de leuke dingen niet op tegen de minder leuke denk ik zo. We gaan het zien volgend jaar. Zoals ik al zei zullen dit eerst weekendjes zijn in eigen land om heel misschien uitgebreid te worden met meer.

De eerste schoolweek was meteen een drukke voor haar. Nieuwe kinderen in de klas erbij, dus wat zullen die wel niet van me denken? Tegelijkertijd een nieuwe juf. (Gelukkig kon ze haar al van een jaar eerder) maar ook de opening van de nieuwe school.
Woensdag was er een groot feest met allemaal leuke activiteiten maar ook erg druk. Ze vond alles helemaal geweldig en genoot van alles om haar heen. Ze kregen een stempelkaart met 12 spellen. Als ze minimaal 3 spellen gedaan hadden mochten ze een ijsje halen bij de ijskar. Floortje met haar dwang moest en zal alle 12 spellen gedaan hebben. Vergaten ze een stempel te zetten? Dan kwam ze die wel even halen. Gevolg? Een mega druk en enthousiast meisje die mega verhit thuis kwam. En dus de nodige buien mee naar huis nam, die weer zorgden voor de nodige woorden wisselingen met haar vriendinnen en ga zo maar door.
Hier begon ze ook steeds meer met haar onderkaak te bewegen. Bij de therapie kwam er uit dat ze alles 2x naar links, 1x naar rechts, 2x naar rechts en 1x naar links moet doen. Tic gecombineerd met dwang dus. Tijdens de vakantie zagen we dit al gebeuren maar nog niet zo heel erg. Nu is het zelfs zo erg dat ze een hele zere linker kaak heeft. Bij de therapie afgesproken dat ze nu andersom moet doen. MOEILIJK! Zeker omdat ze het zelf helemaal niet door heeft. Hopen dat ze er nu bewust van word omdat het gewoon pijn doet, maar niets was minder waar geloof ik. Dit weekend was een heel spannend weekend voor haar omdat ik met de kettingen en sleutelhangers op de markt stond. Ze mocht natuurlijk ook even komen en hielp mee met flyers uitdelen enz. Ze genoot volop ook omdat het buurmeisje erbij was, maar natuurlijk was dit best wel heel erg veel voor haar.
Vanmorgen bewoog ze haar kaak en ik hoorde het helemaal kraken! Meteen huilen van de pijn natuurlijk maar ook de angst. ‘En nu? Ik heb het gister helemaal niet gedaan! Ik doe zo mijn best! En wat als er nu weer iets anders komt?’ Ze weet ondertussen ook heel goed dat als er 1 tic verdwijnt er weer een nieuwe voor terug komt. Wat voel je je dan machteloos als ouder.

Vorige week heb ik gesproken met school en de therapie samen. Samen een goed gesprek gehad zodat we goed het nieuwe schooljaar in kunnen. Fijn om gehoord te worden en fijn dat ze achter je staan allemaal. Maakt het zo veel makkelijker!

Ook zijn we aan het rondkijken en vragen naar een goede oplossing voor Floortje om zich te kunnen uitten. Ze blijft het moeilijk vinden allemaal en ze merkt ook dat haar omgeving het gaat merken. Hier bedoel ik haar klasgenoten en vriendinnen. Ze is nu eenmaal anders dan de rest en kan behoorlijk over enthousiast op dingen reageren, maar kan ook extra boos en bot uit de hoek komen. Ze is nu eenmaal druk en aanwezig, en weet van geen ophouden. Tel daar dan ook haar tic en dwang dingen bij en je hebt best wel een heleboel Floortje. Wij vinden het niet erg en genieten er volop van, maar het is logisch dat andere er soms een beetje moe van worden. Alleen voelt Floortje dit natuurlijk feilloos aan en reageert hier weer op.
Hoe kunnen we er voor zorgen dat ze de boze buien voor is? Dat ze het voelt aankomen? En dat ze weet dat ze het mag voelen? Hoe laten we haar uitrazen? Of juist rustig worden?
Heel erg moeilijk zijn we achter gekomen. Wat zijn de mogelijkheden die de gemeente kan bieden? (Niets dus. Kwam ik achter. Hier hoeven we niets van te verwachten helaas. Ze vinden ADHD een rede om een kind evt tot rust te laten komen op een zorgboerderij, maar Tourette? Nee hoor. Das toch niet zo erg?) Ok.. Adem in adem uit. Die strijd heb ik nu geen zin in. (Ze zijn er nu mee bezig samen met de therapie om te kijken wat we evt los kunnen peuteren, maar dit is een lang, lang proces.)
Voor nu geen oplossing dus. Wat we wel weten is dat ze erg tot rust komt bij dieren.
De konijnen helpen hier iets in, maar we hebben ook al gemerkt dat ze iets ‘zwaars’ op schoot fijn vind. Is bekend dat ze hierdoor moeten blijven zitten, maar ook door de druk die ze voelen worden ze rustig. Maar ook iets om stevig vast te kunnen houden helpt. Knuffelen.
Ze laat nu alweer een tijd de honden uit van de buren, en vind dit heerlijk! Hierdoor zijn we aan het overwegen wel of geen hond te nemen. (Ja ja natuurlijk niet alleen voor Floortje. Ook voor ons.) Een maatje die haar begrijpt en haar kan spiegelen. Is ze druk, heeft ze verdriet, of wil ze juist even druk doen en lekker rennen. Welke hond? En de kosten? Maar ook ik ben gastouder. Kan dit samen? Allemaal voors en tegens die goed afgewogen moeten worden.

Er is een hoop gebeurd zoals je kan lezen.
Veel om te lezen.
Meer dan dat je gewend bent om te lezen.

Voor mij weer een reden om vaker te schrijven misschien?

handtekening-1.jpg

Reageer