Ochtend ritueel

      2 Reacties op Ochtend ritueel


Elke ochtend vroeg op staan is geen straf. Zeker niet als je daarna nog even lekker kan knuffelen met je meisjes.
Als de klok 6.00u aan geeft, en het lampje zachtjes gaat branden, mag Maud me komen halen. Dan kom ik nog even bij haar in bed kroelen.
De laatste tijd ligt niet alleen Maud in bed, maar is Floortje er al bij gekropen. Naar eigen zeggen is dit meestal rond 5.30u en heel soms ook al om 4.00u. Dan kruipt Floortje lekker bij haar zusje in bed om daar vervolgens verder te slapen.
Meestal is papa al de deur uit en Maud al beneden geweest om te plassen. Dat is dan weer een goed excuus om even met papa te knuffelen. Hierna gaat ze weer lekker haar eigen bedje in en wacht tot de 6.00u is bereikt.

Vanmorgen was het niet veel anders. Papa is zijn bed uit en vlak daarna hoor ik de voetstapjes van Maud de trap af gaan. Ik draai me nog heel even om en kom tot de conclusie dat ze me straks alweer komt halen. Ik wacht het nog heel even af. En ja hoor daar komt ze. Ze loopt zachtjes naar haar bed en komt al snel bij mij. ‘Mam, deze keer kom ik bij jou liggen hoor. Floortje ligt er ook al een tijdje en ze blijft bewegen. Heel erg vervelend. Ik kan echt niet meer slapen.’
Nog even lekker wakker worden, knuffelen en de verhalen horen van de mooie dromen die ze heeft gehad. Ze kan altijd hele mooie verhalen vertellen van wat ze heeft meegemaakt in haar dromen. Meestal gaat het over ons gezinnetje die op avontuur is in het bos of op het strand. Guus is mee en we beleven van alles. Van eenhoorns tot elfjes en kaboutertjes, vliegend over de regenboog en het regent altijd glitters en bloemen. Als er boze dingen gebeuren in de dromen dan komt Guus haar wel redden en anders haar grote zus of papa.
‘Nu ga ik even bij je zus liggen. Ga jij nog heel even tv kijken.’
Als ik bij Floortje in bed kruip slaapt ze lekker door. Ze is wel wakker geloof ik maar ze ligt lekker rustig bij me. Maud heeft niets te veel gezegd over het blijven bewegen. Ze is erg onrustig en schokkerig. Haar benen, schouders, hoofd, armen, enz enz. Als ze zich omdraait naar mij toe zie ik ook haar ogen heen en weer gaan, haar mond, wangen en haar neus. Alles wat maar een spier heeft spant zich met grote regelmaat aan. Ik pak haar stevig beet in mijn armen en kan het niet laten om een traan te laten. Dit doet me zoveel verdriet om haar zo te zien en voelen! Maar tegelijk ligt ze er zo heerlijk rustig bij. Helemaal ontspannen en relaxed.
Doet het pijn? Vraag ik.
‘Het doet altijd pijn. Elke spierbeweging doet pijn. Zeker als er een nieuwe is dan doet het echt heel veel pijn.’
Voel je ze ook aankomen?
‘Ja, maar als ik het voel kriebelen of jeuken dan is hij er al. Dan voel ik eigenlijk meteen dat hij ergens anders weer komt. De hele dag door.’
Als je ze nu inhoud op school of ergens anders, doet het dan niet nog meer pijn?
‘Jawel. Maar ik mag het niet laten zien overal. Dat ziet er gek uit. Meestal probeer ik het dan naar mijn voeten te sturen. Of ik rek me even uit. Maar het lukt niet altijd. Daarom doe ik steeds tikken met mijn handen onder tafel.’
Maar die pijn dan? Die moet er toch uit?
‘Ja dat is zo. Daarom pulk ik aan mijn vingers en tenen. Ik had gister 2 pleisters nodig op school. Mijn tenen doen nu heel veel pijn. Maar als ik niet pulk dan blijven ze kriebelen. Ik kan ze in mijn schoenen met mijn sokken aan ook kriebelen met mijn tenen.’
Maar waarom hou je het dan in? Wil je daar dan heel snel mee stoppen!
‘Hmm ik doe me best mam, maar jij snapt het niet.’
Nee ik snap het idd niet nee. Maar je bent nu wel heel erg onrustig. Hoe kan dat nu dan?
‘Het was gister heel druk op school en ik heb het goed ingehouden. Nu moet alles er toch uit.’
Houd het je ’s nachts ook wakker eigenlijk?
‘Ja. Daarom ben ik steeds wakker en kruip ik naar Maud. Dan kan ik weer lekker slapen. Daar word ik rustig van. Maar mam, het is niet erg hoor. Ik ben er al aan gewend. Het doe al bijna geen pijn meer. Behalve het pulken, maar als ik dat niet doe dan voelt het niet goed. Ik moet soms pijn voelen om het andere rustig te krijgen. Net als mijn dwang dingen. Als ik die niet doe voel ik me niet goed. dan is het nog onrustiger in mijn hoofd.’
Tja.. Jammer genoeg begrijp ik dat deel dus maar al te goed. Ik voel me ook rustig als ik mezelf pijn doe. Dan voel ik me weer normaal. En de drukte in mijn hoofd krijgt dan rust. Maar dit zeg ik maar niet tegen haar.

We liggen nog even lekker bij elkaar en beginnen dan de dag. Met een heel dubbel gevoel kan ik je zeggen. Zo fijn dat ze zo nu en dan wat antwoorden geeft. Dan kunnen wij haar nog beter begrijpen, tegelijkertijd wil ik die antwoorden niet horen eigenlijk. Het doet pijn in mijn hart. Pijn om haar te zien pijn lijden. Want dat doet ze. Dat deed ze bij mij in mijn armen vanmorgen in bed. En ik kon er niets aan doen. Helemaal niets! Behalve er te zijn en haar zachtjes aan te raken op haar pijnlijke plekken. Haar even te helpen ontspannen voor ze de drukke dag tegemoet gaat.
Vanmiddag uit school was ze weer helemaal haar eigen ik. Ze ging meteen door met spelen bij haar vriendin. Waarmee ze gister trouwens ruzie had. Die kwam vanmorgen meteen naar haar toe om te zeggen dat ze niet meer boos is. Dat ze door had dat Floortje weer een van haar buien had en dat het goed was. Wow. Daar worden we dan weer warm van. Wat mooi!

Vanmiddag weer fijn gespeeld samen en net thuis gegeten. Nu kiest ze voor totale rust in haar eigen bed, even filmpjes kijken op mijn telefoon.
Kan ik even dit blog schrijven. Oeps.. Haar knuffeltje had ik in de was gedaan. Daar komt ze al naar beneden.
‘Mam. Waar is mijn schaapje?’
In de was.
‘Wil je hem even pakken voor me?’
Ja, mag dat zo?
‘Ja hoor mam.’ En daar zit ze midden in de keuken op de grond. Te wachten tot ik haar schaapje pak. Pak hem dus maar snel uit de droger en geef hem aan haar.
‘Mam, wil je hem op de grond leggen? Ik mag hem niet aanpakken van je, want hij lag ook in mijn bed. Eigenlijk moet je hem in mijn bed terug leggen en dan kan ik hem pakken, maar dat hoeft niet. Leg hem maar hier op de grond.’
Tja. Dat doen we dan ook maar braaf. Want een discussie aangaan na een lange dag heb ik geen zin in eigenlijk.

2 thoughts on “Ochtend ritueel

  1. Marcelle

    Wat een verhaal weer. Wat heeft dat meisje het moeilijk. Wat hebben haar ouders het moeilijk. Denk aan jullie, veel liefs ❤💋😢😊

    1. Brenda Auteur bericht

      9 van de 10 dagen gaat alles top! Die ene dag.. tja dan is het even slikken. Lekker slapen maar weer en voor je het weet begint er een nieuwe dag. 😉

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.