Hoe gaat het nu?

      2 Reacties op Hoe gaat het nu?

Hoe gaat het nu? Die vraag horen we vaak de laatste tijd.

Daarom ben ik maar weer eens in de pen gekropen.

Voor de volgers onder ons. Ik schrijf geregeld voor de Tourette Stichting. Helemaal stil is het dus niet. Je kan onze verhalen hier terug lezen.

Wat is het fijn om voor deze doelgroep te mogen schrijven. Onze verhalen te mogen delen en hoe gaaf is het als je dan berichten vol herkenning terug krijgt. Dat is altijd mijn doel geweest. En daarom doe ik het zo graag. Schrijven.

Daar schrijf ik natuurlijk vooral over de Tourette en hoe dit in ons leven mee gaat. Of eigenlijk hoe ons leven draait om de Tourette.

Maar we mogen ook onze andere dochter niet vergeten. En laat die nu juist even een extra dikke knuffel nodig hebben!

In het vorige blog was al te lezen dat we allemaal aardig opgebrand raakten. Die fase zijn we inmiddels weer te boven gekomen gelukkig. Maar we weten nu maar al te goed dat het idd niet altijd even makkelijk en vanzelf gaat hier. Dus gooien we het roer deels om in huis.

Maud klaagt al een hele tijd over buikpijn en haar schoolprestaties lijden hier onder. Ze is heel aanhankelijk en wil het liefst de hele dag bij mama blijven. Samen met haar therapie kwamen we er wel achter dat het niet gek is. Het emmertje van ons is vol maar ook die van Maud raakt vol. Na veel praten en praten hebben we het aardig op een rijtje denk ik.

Toegeven dat je het niet allemaal alleen kan doen. Dat is een belangrijk puntje. Het niet alleen moeten doen eigenlijk. Niet bang zijn om hulp te vragen en dat begint bij mama die het goede voorbeeld moet geven. Dus heb ik aan de bel getrokken en dan opeens gaan de balletjes rollen.

Er volgen gesprekken en nog meer gesprekken maar we zitten weer aardig op de rit.

Maud is nu eenmaal een heel gevoelig meisje die alles en iedereen graag wil helpen. Hierdoor vergeet ze zichzelf nog al eens. En nu ik dit zo opschrijf denk ik maar weer aan mezelf. Geloof dat ze dit niet van een vreemde heeft. Ik worstel er al jaren mee! Laten we dan zorgen dat Maud het eerder leert dan haar mama?

Dus een plan de campagne word gemaakt. Samen met het Centrum Jeugd en Gezin gaan we nu kijken wat de mogelijkheden zijn en waarin we hier thuis geholpen kunnen worden.

Op school zoveel mogelijk rust en duidelijkheid. En thuis? Hoeft ze niet alles maar op te lossen. Ze wil zo graag helpen met alles en hierin moeten we haar afremmen. Ze hoeft en kan niet altijd alles oplossen. Daar hebben we papa en mama voor.

Floortje voelt zich beter met meer rust in huis, dus zoeken we naar een goede balans. Ondertussen hebben de meiden een heerlijk kamer met lekkere vloerbedekking gekregen. Echt een terugtrek ruimte voor ieder. Hier maken ze dan ook graag gebruik van. Weg van alles en elkaar.

Maar ook mama moet leren om hulp te vragen en accepteren. Iets wat ik niet zo goed kan. Ik doe het graag zelf dan weet ik zeker dat het goed gaat. Los laten zeg maar. Goed. Ik heb om hulp gevraagd en weet je? Ik geloof dat er best goede dingen op stapel liggen. (Eerst zien dan pas juichen)

Al het uitzoeken naar mogelijkheden alleen al. Kost mij zoveel energie. Energie die ik hard nodig heb om het hier in huis draaiende te houden, dus kies ik voor de makkelijke weg en laat het uitzoeken voor wat het is. Dan gebeurd er dus weinig. Iemand hebben die precies weet waar je moet zoeken is fijn. Het bespaard zoveel tijd en energie.

Kortom soms moet je je doen en laten omgooien en er achter komen dat alles gewoon door gaat. Hoewel we er nog middenin zitten kan ik zeggen dat we als gezin meer kunnen genieten van de momenten dat het wel goed gaat.

2 gedachten over “Hoe gaat het nu?

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.