Het jaar overdenken

      Geen reacties op Het jaar overdenken


Kerst, of eigenlijk die laatste weken van het jaar, zijn een goede rede om stil te staan bij het afgelopen jaar.
Wat hebben we dit jaar allemaal meegemaakt? En vooral heel belangrijk in ons huis. Wat is er goed gegaan dit jaar! Waar hebben we van genoten en wat willen we heel graag meenemen naar het volgende jaar. Natuurlijk komt er ook ter spraken wat er minder goed ging en wat hebben we hier dan van geleerd.

Zondag hebben we kerst gevierd met mijn familie. Gezellig samen brunchen en een heerlijke wandeling door de duinen. Gevolgd door een verse kop soep en een ijsje toe.
Wat een heerlijk kerstdag en wat hebben de meiden het goed gedaan.
De kerstdagen moet Menno helaas werken, maar gelukkig is hij optijd thuis voor het avond eten. Lekker rustig aan gedaan en spelletjes gespeeld met me meiden. Aan het eind van de dag samen de tafel gedekt, en toen papa kwam konden we genieten van een heerlijke gourmet met het gezin.

Met het gezin bij elkaar en het jaar overdenken.
Samen kwamen we tot de conclusie dat het een super leuk jaar is geweest.
We zijn op vakantie geweest met de vouwwagen. Wat een avontuur en tegelijk wat een succes. Ok, met een paar aanpassingen in ons achterhoofd, gaan we volgend jaar nog eens met de vouwwagen weg.
Maud ging naar groep 3, en wat doet ze het goed op school. Beide meiden zijn enorm gegroeid.
Menno en zijn nieuwe baan waar we allemaal echt super trots op zijn. De wisselende diensten zijn nog even wennen hier in huis, maar dit komt zeker goed.
En ik? Met mijn ups en downs hier en daar gaat het dit jaar eigenlijk super goed. Ik zelf merk dat we sterker zijn geworden als gezin. We laten ons niet zomaar meer uit het veld slaan, en deinzen ook niet zomaar ergens voor terug.
Moeten we er ook eerlijk bij zeggen dat we hele lieve mensen om ons heen hebben. Waar vooral ik dan weer heel veel energie van krijg. Zonder deze mensen en hun meedenken had ik het zeker niet gered. Dank jullie wel! Samen helpen we elkaar verder waar we blijven steken. En samen kunnen we de hele wereld aan, zo voelt het in elk geval.

Want laten we eerlijk zijn we hebben ook een behoorlijk pittig jaar achter de rug.
Alles wat betreft Floortje word ingewikkelder en heeft steeds meer inpakt op ons hele gezin. Waren we vorig jaar nog vooral aan het worstelen met het idee Gilles de la Tourette, en hoe hier mee om te gaan, zijn we dit jaar alweer een stap verder en kijken we naar de toekomst. De therapieën gaan vrolijk verder, maar niet meer hoe er mee om te gaan. Dit hebben we ondertussen aardig onder de knie. Nu is het vooral kijken hoe haar en onze toekomst er uit ziet. Hoe gaat het op school en hoe kunnen we haar hierin nog meer begeleiden. Hoe zal het straks op de middelbare school gaan?

Onze conclusie was eigenlijk unaniem. Het was een goed jaar. We hebben leuke dingen gedaan en we hopen dat dit komend jaar eigenlijk hetzelfde loopt!
We weten allemaal dat het met Floortje niet beter gaat worden. Maar we kunnen haast niet zonder haar gekke dingen. We huilen er om, zijn boos, maar kunnen er ook heel hard om lachen met zijn allen. We helpen elkaar en dat is het aller belangrijkste wat je maar kan hebben!

Toen we aan de meiden vroegen wat ze volgend jaar graag willen doen riepen ze beide: ‘Zwemmen en op vakantie.’ Vakantie maar dan wel op een rustige camping volgens Floortje. Dat word dus even een zoektocht, maar dat gaat ons lukken.
Verder hebben de meiden weinig wensen. Als we maar bij elkaar zijn.
Papa en mama? Uhm. Ik hoop dat we nog heel vaak naar het bos en het strand gaan samen met Guus want dat is wel echt het ultieme geluks gevoel voor mij! (Gelukkig sta ik hier niet alleen in.)
En papa? Die wil gewoon alles wat wij willen. Als we maar samen zijn.

Een wens van vooral Floortje en mij is dat we volgend jaar nog meer mensen bekend maken met het Syndroom van Gilles de la Tourette. En dat we ze kunnen helpen in hun zoektocht. Net zoals wij geholpen zijn tot nu toe. Het is  een enorme zoektocht naar de goede wegen, maar ook naar jezelf hebben we gemerkt. Die zoektocht zal nooit eindigen denk ik zo, maar als je weet dat je niet de enige bent voel je je gesterkt.
Natuurlijk zal ik hier geregeld mijn gedachten en onze belevenissen blijven noteren, want het is fijn om mijn hoofd leeg te maken, dingen met anderen te delen, maar ook fijn om dingen terug te lezen. En hoe fijn is het dat ik er andere mensen weer mee help?

Voor jullie (Degene die mijn hersenspinsels braaf elke keer weer lezen en mooie reacties geven.)
Blijf dit vooral doen! Het geeft mij energie om door te gaan!
DANK JULLIE WEL!

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.