Emoties

      2 Reacties op Emoties

emotions-965130_960_720
Vandaag een 2e EMDR sessie, en daarna hebben we gesproken over het gevonden briefje en haar gedrag van de laatste weken.

Waar zou dit nu vandaan komen allemaal? Waarom is ze steeds zo verdrietig en heeft ze het aldoor over de dood? En waarom is ze steeds zo licht geraakt en prikkelbaar?
Dit is ook wat de therapeute zich af vroeg. Samen met Floortje heeft ze geprobeerd uit te vinden wat ze er verder bij voelt. Maar dit is voor Floortje ook een raadsel. Ze heeft geen idee waarom ze zich zo voelt en wat er aan gedaan kan worden.
Deze leeftijd staat wel bekend als leeftijd dat ze nieuwsgierig zijn naar de dood. En dingen die onbekend zijn. Vragen zoals: Wat is de dood en wat gebeurd er met je na de dood? Zijn vragen die bij deze leeftijd passen en wat ze dus zou kunnen denken. Maar dit is niet wat Floortje in haar hoofd heeft. Ze voelt alleen maar verdriet en gemis. Dit speelt al heel wat jaartjes.
Is het dan een uitvlucht als de dingen te moeilijk worden. Kruipt ze op deze manier in een soort van schulp om het andere niet meer te voelen? Nee ook dit is niet wat we denken.
Maar wat dan wel? De emoties over het algemeen zijn heftig bij Floortje. Dat is altijd al een ding geweest. Soms als het even te veel word schiet ze in haar schulp. Dan is ze in haar eigen wereld. (Rent heel hard de winkel uit en is uiteindelijk te vinden onder kledingrekken van een andere winkel, of gaat in een hoekje zitten midden op straat en sluit zichzelf totaal af voor de buitenwereld.) Als dit gebeurde was dit bij of samen met ons.
Nu is dit op school gebeurd. Zomaar tijdens het buiten spelen kroop ze in een hoekje en schreef haar briefje. Niets of niemand kon tot haar doordringen en toen het briefje af was stapte ze op en ging verder met wat ze aan het doen was. Alsof er niets was gebeurd!
Als je vervolgens aan haar vraagt wat er nu eigenlijk aan de hand was krijg je een onschuldig antwoord: Niets. Geen idee, of ik was gewoon verdrietig maar nu is er niks meer aan de hand. Erg frustrerend voor ons, maar op dat moment ben je eigenlijk alleen maar blij dat ze er weer is en dat ze weer haar ding doet. Dat ze het nu ook op school deed maakte wel dat we ons zorgen maken.
Volgens de therapeute is dit ook niet fijn maar we kunnen hier niet meteen iets aan veranderen. Doordrammen om antwoorden heeft geen nut. Die krijgen we toch niet want ze weet het zelf niet. ‘Deze kinderen’ zoals ze dat noemde, hebben dit nu eenmaal in zich. Die kunnen een deel van hun hersenen uit zetten als het ‘moeilijk’ word. Hoe dit allemaal precies werkt weten we niet maar wat we wel weten is dat we er weinig aan kunnen doen. Laat haar maar even in haar wereld en verder voor nu even niets. Ze heeft het behoorlijk moeilijk nu. Het is best veel voor haar. Ze gaat nu ook door krijgen dat ze nu eenmaal anders reageert op dingen dan leeftijdsgenootjes. Maar ook leeftijdsgenoten gaan door hebben dat ze ‘anders’ is. Dit heeft natuurlijk zijn uitwerkingen en alles bij elkaar word het verschil nu eenmaal groter.
Helemaal lastig omdat Floortje hier zo gevoelig voor is.

Plan de campagne voor nu: Door gaan met het planbord in de ochtenden. Zorgt voor rust en dus minder frustratie van alle kanten. En hierbij houden we elke avond een korte ‘vergadering’ op bed, waarin we alle positieve en leuke dingen benoemen van de dag. Wat ging er goed, en waar ben je trots op? Zo benoemen we het positieve en dus de mooie eigenschappen van Floortje. En van Maud natuurlijk!
Verder? Zo min mogelijk druk maken om haar gedrag. (Dat is een puntje voor mezelf) Ik wil mezelf niet de hele dag horen roepen: ‘Floortje doe eens rustig, Floortje pas op, Floortje kijk uit, Hou nu eens op, enz. Ze is nu eenmaal druk en het word nu eenmaal meer. Zo is ze nu eenmaal! We zijn er mee bezig en meer kunnen we niet doen PUNT

Ze verwoordde dit zelf tegen een klasgenoot vandaag: ‘Ik heb ADHD en dat betekend dat ik nu eenmaal heel druk kan zijn. Maar dit betekend ook dat ik er niet veel aan kan doen. Ik ben ik therapie bij een mevrouw. Daar praat en speel ik mee. En als je het nog niet weet wat het betekend vraag je het maar aan je vader of moeder.’
handtekening-1.jpg

2 thoughts on “Emoties

  1. pascal giesen

    Hallo, wat vind ik dit knap en interessant om dit allemaal te lezen, allereerst knap om dit zo te delen met iedereen die het lezen kan, en ten tweede interessant omdat ik een relatie heb met een vrouw met drie kinderen die alle drie ADHD en een vorm van autisme hebben.
    Het is best aanpassen allemaal, maar goed ook dit komt wel goed.

    Ik lees in ieder geval zeer geintereseert jullie verhalen en ga jullie weer snel spreken doen we helaas te weinig maar druk druk druk maar ik denk aan jullie.

    Groetjes uit het verre limburg Pascal

    1. Brenda Auteur bericht

      Hey Pascal,

      We spreken elkaar idd veel te weinig maar er is van beide kanten behoorlijk veel gebeurd! Haha even uit het oog maar zeker niet uit het hart hoor! De vakantie komt er weer aan dus we wagen zeker een keer die overtocht naar het verre limburg 😉

      Dank je wel voor je berichtje en zo te lezen valt het allemaal wel mee hier haha is idd even aanpassen maar als we willen dan lukt het zeker en vast!

      Groetjes daar en we spreken elkaar snel!
      Liefs

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.