Drukke dagen

      Geen reacties op Drukke dagen

10486419_1147284648657044_454415966801544439_n
Een aantal drukke dagen voor de boeg. Helemaal voor Floortje.
Heel goed hebben we samen een plan van aanpak gemaakt. Maar als het dan eenmaal zover is? Dan is het toch best wel een beetje veel en spannend.

Nog even en dan word ze alweer 9 jaar! De dag voor Koningsdag dan moet het gebeuren. Voor die tijd moet ze van zichzelf trakteren op school en dan het liefst op de donderdag want dan is de stagiaire er ook bij. School bedacht hier op ook nog een schoolfotograaf bij, en de verbouwing van de bovenbouw is klaar dus de kinderen mogen donderdag alvast het een en ander aan spullen verhuizen voor de vakantie.
Vrijdag hebben we de Koningsspelen en hierbij de sponsorloop van school en ’s middags heeft ze zelf in haar koppie gezet dat ze ook nog eens haar feestje viert. Ergens snap ik het wel want hierna 2 weken vakantie en na de vakantie duurt te lang in dat zelfde koppie. Goed feestje vieren maar dan met 3 meiden en gezellig in en om het huis.
Zaterdag dan maar meteen haar verjaardag er achteraan want als we dan toch bezig zijn? Weer even onder bepaalde voorwaarden en dus alleen een paar uurtjes in de middag.
Dan heeft ze vanaf zondag lekker 2 weken vakantie en hoeft ze zich nergens meer druk om te maken.

Vandaag begon de eerste drukke dag op rij.
Dinsdag, oh ja ook nog, kreeg ze haar 9 jaars prikken. Inentingen. Al even spannend voor haar maar wat heeft ze het goed gedaan! Papa had vrij gevraagd, dus samen gingen ze op pad. Heel dapper heeft ze het doorstaan en als toetje gingen ze leuke dingen shoppen voor het feestje.
Vanmorgen een half uur eerder onze bedjes uit. Even samen op bed kroelen en dan naar beneden om de traktaties te maken. Ter voorbereiding had ik alles al zo goed als klaar gezet op tafel dus onze lopende band van meiden kon meteen aan de slag. Hele leuke en vooral lekkere traktaties zijn het geworden. Door met de ‘gewone’ dag planning en om 8 uur waren we kant en klaar voor de dag.
Toevallig kwam het lekker uit dat de gastkindjes later kwamen dus alle tijd voor de meiden. Nog even een foto voor papa en dan gaan met die banaan.
Maar wat was het moeilijk voor haar! Uit de auto wilde ze zelf het grote dienblad tillen de school in. Lopend van de parkeerplaats naar school is het een kleine 2 minuten, maar ze leken wel eeuwig te duren. Steeds 3 stapjes naar voor en 1 terug. Tegelijkertijd bij oneffen tegels of een ander stukje wegdek 3 tikken met de schoen en dan ook nog eens proberen om alles goed vast te houden en niet te vallen. Onder de wilgenboog door het schoolplein op, 3x heen en weer er onderdoor. Door de deur naar binnen, ook 3x in en uit, dienblad neer zetten in de klas en klaar. Ondertussen riep ze alleen maar: ‘Ik kan het niet mam, Ik kan het niet, het is allemaal te veel. Ik kan het echt niet!’ En Maud en ik maar zeggen als een soort van mantra, dat het goed komt, dat het niet erg is dat je anders bent dan anders. Je mag druk zijn en als het niet lukt mag je best je andere ik laten zien in de klas. Meester weet er van en die helpt je.
Papa belde ook nog even om zijn stem te laten horen en dit gaf haar weer even die extra boost die ze net nodig had.
Ook meester pakte dit gelukkig heel goed op en vertelde haar dat ze het allemaal samen gaan doen vandaag.
Ik vind het zo knap, ondanks dat ze het spannend en super moeilijk vind gaat ze wel die confrontatie aan en ik weet zeker dat ze ook nog mega haar best doet om rustig te blijven in de klas.
Nadat we Floortje de klas in hadden gebracht door met Maud. Die stortte opeens helemaal in. Als een klein meisje begon ze te huilen en ook die vond het allemaal moeilijk en spannend. In de klas was het druk en onrustig omdat er veel papa’s en mama’s waren voor de schoolfoto. Broertjes en zusjes mogen samen op de foto en dit gaf dan ook de nodige onrust. Ze wilde perfect op de foto staan en niet zenuwachtig of iets maar dit vond ze moeilijk. Ook maakte ze zich zorgen over morgen of ik wel bij haar optreden kan zijn. (Voor de koningsspelen hebben ze van Kinderen voor Kinderen een dans ingestudeerd.) Toen ik haar beloofde dat ik er morgen ochtend gewoon bij ben samen met papa, want die heeft ook vrij, was het al weer wat beter. Toen ik haar ook nog even vertelde dat ze wel even lief moest lachen en haar jurk netjes recht moest strijken (Dit hoorden alle mama’s tegen hun kids vertellen) moest ze lachen. Lieve Maud van mij mag je heel hard huilend of heel boos kijken op de foto als jij maar jij bent! Daar houden we van!

En dan door naar huis. Door naar mijn gastkids, de tuin en een kop koffie, want daar was ik aan toe.
En dan proberen niet te veel aan de meiden te denken, want eerlijk is eerlijk het breekt mijn hart als ik zie dat het ze beiden zoveel moeite kost. Tegelijkertijd ben ik ook meer dan trots op ze, want ze doen het wel! Met opgeheven hoofd!
handtekening-1.jpg

Reageer