December stress 2.0

      Geen reacties op December stress 2.0


Vorig jaar schreef ik ook een Blog over de Decemberstress. Dit jaar kan ik er rustig weer over schrijven.
Want wat zorgt deze maand toch elke keer weer voor een hoop stress en drukte.

Zoals ik daar beschreef, houden we het zo simpel mogelijk. Zonder al te veel poes pas. Geestelijk bereiden we ons in November al voor op wat komen gaat. En dan nog is het elke keer weer een mega berg aan drukte en gekkenhuis. Het begint als de goede, lieve man het land in komt. Ook al weet ze het hele verhaal, toch blijft hij zorgen voor de nodige prikkels en indrukken.
Op school zijn ze hier natuurlijk mee bezig. ‘Geen dag is hetzelfde.’ Zoals ze zelf al zo mooie kan zeggen.
Het lukt haar niet om haar weektaken af te krijgen. Gevolgd door extra huiswerk en nablijven op de vrijdag. Na een gesprek op school heeft meester al voor gezorgd dat de weektaak al minder is geworden, maar dan nog red ze het niet om hem af te krijgen aan het eind van de week.
Afgelopen vrijdag kreeg ze haar ‘Heen en Weer’ schriftje tussen meester en haar mee naar huis. Of ze op kon schrijven hoe het komt er ze haar weektaak niet af krijgt.
Boosheid alom bij mama maar ook bij Floortje. Vrij logisch lijkt me dat het allemaal niet lukt. Decembermaand!
Hoewel we eerst boos en teleur gesteld waren zijn we samen toch van zitten hoe het nu eigenlijk komt dat ze zich niet kan concentreren in de klas. Er kwam een mooi rijtje uit met dingen waar ze tegenaan liep. Zoals: Druk in de klas, er gebeuren veel andere dingen, ik kan me niet concentreren omdat ik steeds mijn tics in moet houden, en als laatst schreef ze een vraag aan meester. ‘Als ik nu jeukpoeder in je kleren doe. Dan moet je de hele tijd overal jeuken. Kan je dan nog les geven?’
Dat voel ik nu dus de hele dag!
Natuurlijk was dit vandaag aanleiding tot een goed gesprek en nee meester kan dan vast en zeker geen les geven.

December is eigenlijk ook een soort van terugkijk maand lijkt wel. Opeens komen alle tics die het hele jaar voorbij kwamen gewoon weer gezellig langs. Jeuken en pulken aan haar vingers en lippen, smak geluiden, vingers knakken, kaak bewegingen en haar schouder. Allemaal tegelijk en de hele dag door.
Gister bracht ik haar naar bed, om haar vlak erna weer in de kamer te horen rommelen. Toen ik ging kijken vertelde ze dat ze iets op te biechten had. Elke keer als we haar naar bed brengen dan moet ze haar bed uit om al haar spullen aan te raken en 3x te verplaatsen van links naar rechts en weer terug. De volgende ochtend staat ze eerder op om alles weer overnieuw te doen! Dit hele proces kan soms een uur duren! Denk daar de slechte nachten bij op, en de vermoeidheid slaat toe. Maakt het overdag nog lastiger om te focussen. Bij de vraag waarom ze dit doet? Zei ze alleen maar: ‘Als ik het niet doe, voelt het niet goed. Dan word ik opeens heel bang voor alles en word ik misselijk. Ik kan dan echt niet slapen. En, maar dat ga je vast heel stom vinden, als ik het niet doe dan ben ik bang dat er iets ergs gebeurd met papa.’
Papa is de laatste avonden aan het werk. Vandaag de 4e avond om dan 3 dagen vrij te zijn. Ik merk dat ze hier nog heel erg aan moet wennen. Papa is niet altijd thuis met de voor haar belangrijke avond rituelen. Het vaste ritme die er met de jaren in is geslopen veranderd. Dit heeft tijd nodig voor ook dit weer gaat wennen. Samen met deze drukke dagen is dit behoorlijk veel verandering voor haar.

Kortom decemberstress!
Gelukkig heeft ze haar Squease vest ontvangen. Deze helpt haar om rustig te worden. En verder zorgen wij voor de nodige rust in huis. Zie voor haar korte uitleg haar eigen filmpje die ze gemaakt heeft, en ja aan het eind van de week zal ik er een blogje aan wagen. Dan hebben we hem 2 weken in gebruik en kan ik er een goed zinnig woordje over zeggen.

Reageer