Dagje Duinen

      Geen reacties op Dagje Duinen

duinen
Bevrijdingsdag en heerlijk weer dus we gaan er samen van genieten.
Genieten voor ons houd in dat we weer even terug gaan naar de Schoorlse duinen. Heerlijk die dennen geuren opsnuiven en genieten van het zand in de vele kuilen.

Natuurlijk gaan we dan eerst even bij mijn ouders langs voor een kop koffie en een broodje. Picknickspullen mee en gaan. Menno gaat meestal discgolfen met mijn vader in het ‘Groeter zandgat’. (Een frisbee gooien in korfen die verspreid staan door de duinen) Kunnen wij neerstrijken op een zonnig plekje met veel zand. Het eerste wat de meiden doen is hun schoenen uit en voelen hoe het zand voelt. Zoals gewoonlijk rennen ze hard naar beneden en vallen in het zand neer. Lekker met je voeten en handen door het zand!
Maud vermaakt zich meteen prima met een schepje en een emmertje. Zand erin en eruit afgewisseld met het roeren met een stokje en verzamelen van dennenappels. Floortje? Als een jong lammetje rent ze eerst van link naar rechts en weer terug. Deze keer waren de mannen vooruit gegaan dus al bezig. Zonder een woord te zeggen rende ze al hun kant op.
Daar komen de discgolfers weer aan. Even pauze bij ons op het kleed. Tenminste dat dachten we. Menno en opa gingen op zoek naar een disc die in de bomen terecht gekomen was en Maud rende er achteraan. Floortje bleef een stukje bij ons vandaan als een verlaten meisje zitten in het zand. Ze reageerde even nergens op en zat in haar eigen wereldje voor zich uit te staren. Ik heb haar opgehaald en meegenomen. Wat er was? Geen idee. Even drinken en iets eten dan maar. Een balletje trappen en lekker door het zand rennen maakt veel goed. Daar zijn de mannen weer. Ze doen nog even een paar holes en dan gaan we. Floortje rent vol goede moed mee en geeft ze er flink van langs. Tot er weer een disc in de bomen terecht komt haha. En nu? Klimmen is geen optie want de takken zijn vrij dun. Gooien met een dennenappel en met een hele lange stok lukt het uiteindelijk om hem er uit te halen. Ondertussen roept Menno voor de gein dat hij de brandweer zal bellen. Die komt met de ladderwagen en kan hem er vast uit halen. Oei.. Floortje in paniek! Helemaal overstuur huilen. Steeds om zich heen kijkend naar de andere mensen (het is ondertussen drukker geworden in het duin). Ze verteld dat ze bang is, want de brandweer komt en het word druk. Al die mensen! En en en. Ze is opeens heel misselijk en beroerd. Ze wil meteen naar huis maar dat gaat niet. Samen zitten we even rustig op het kleed en kijken naar de dingen die ze leuk en fijn vind. Met haar ketting (Is weer een ander verhaal, komt nog) komt ze toch tot rust. Maud komt er bij zitten en samen besluiten ze nog even in de boom te klimmen. Dit zorgt voor rust in haar hoofd. Ondertussen is de disc gevonden en gaan we.
Gaan we nog heel even wat drinken bij het restaurant? Het is wel druk. Maar Floortje ziet dat er een springkussen staat van opa en wil nog even springen. Door naar de snackbar om hier even te zitten en wachten op de patatjes? Maar hier gaf ze zelf heel goed de grens aan. ‘Ik wil nu naar huis met mama. Ik wil samen met mama lopend naar huis en thuis wat eten.’ Natuurlijk! Zo knap dat je je grens aan geeft! We hebben heerlijk rustig hand in hand gelopen naar huis. Genieten van al het moois wat we tegen kwamen en al druk kletsend kwam ze weer terug bij haar oude ik. Waar eerst haar vingers bleven bewegen op mijn hand werden ze steeds rustiger en rustiger. Met haar andere hand wriemelde ze aan haar ketting en ondertussen half struikelend over haar voeten kwamen we tegelijk met de rest en de patatjes aan.
Heerlijk gegeten en toen naar huis.

Thuis nog even buiten uitrazen en bijkomen van vandaag. Douchen en op bed nog even na kletsen wat er allemaal gebeurde.

handtekening-1.jpg

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.