Chaos in mijn hoofd

      Geen reacties op Chaos in mijn hoofd


Wat hebben we weer een drukke periode achter de rug.
Dan bedoel ik niet druk met dingen doen, maar druk in mijn hoofd. Veel gedachten die maar blijven malen en malen voor ik ze een plekje geef in 1 van de vele laatjes in mijn hoofd.

Vorig weekend gezellig een koffie momentje met een aantal Tourette mama’s. Super leuk contact over gehouden aan de contact dagen en via de what’s app houden we elkaar op de hoogte. Zo nu en dan spreken we af en kunnen we heerlijk thuis komen met onze gesprekken.
Deze gesprekken zijn dan ook best confronterend merk ik.
Zo ging ik er van uit dat het bij de Tourette hoort dat Floortje zich kapot pulkt bij haar tenen en vingers. Volgens haar kriebelt het zo dat de huid open moet om de kriebel te laten gaan. Dit helpt natuurlijk niet en maakt het alleen maar erger.
Haar vingers zo knakken dat ze helemaal blauw en gekneusd zijn? Dit is allemaal behoorlijk extreem en is niet heel normaal als je Tourette hebt.
Deze gedachten blijven lekker broeien in mijn hoofd en tegelijk zie ik de tics nog vaker voorbij komen. Ik krijg er buikpijn van.

Nu moet ik ook zeggen dat ze een behoorlijk moeilijke week had op school. Meester was ziek, en ze zijn deze maand weer begonnen met de proeftuin op school. Proeftuin is een soort test periode waarbij de klassen samengevoegd worden in de middag. Groep 6-7-8 zit ’s middags bij elkaar met 1 docent. (Dan nog hebben ze een kleine klas dus geen groep van boven de 30!) Dit geeft haar wel weer extra onrust en stress.
Ze komt vaak thuis met bloedende vingers en hoe ze het voor elkaar krijgt ik weet het niet maar haar tenen bloeden vrolijk mee. Deze week heeft ze ook nog eens afgesproken dat ze samen met een klasgenootje haar weektaak op orde maakt. Samen plannen ze het in en alles wat ze niet af heeft op de dag neemt ze mee naar huis. Huiswerk dus. Goed bedacht maar voor deze dame en haar dwang helpt het niet. Nu MOET ze alles af en komt ze thuis met schoolwerk. Ze begint er haar dag ook mee. Vrijdag vroeg ze zelfs om extra werk want ze wil slimmer worden!

Vrijdag weer therapie. GELUKKIG! Eerst samen vragen of het pulken normaal is en of dit er bij hoort. Maar ook zei bevestigde dat dit niet helemaal de bedoeling is.
Samen gaan we uitzoeken waar het vandaan komt. Waarom en wanneer doet ze het? Voelt het fijn of heeft ze het niet eens door. Allemaal vragen waar we naar gaan kijken.
Afleren of boos worden helpt niet. Dan volgt het zijn eigen weg weer ergens anders heen. Vingers intapen pulkt ze net zo snel weer los en als ze het wel vol houdt, zodra het er af mag is het 10x zo erg! We gaan onderzoeken waar het vandaan komt en meer kunnen we niet doen. Zodra we weten waar de trigger zit kunnen we die aan gaan pakken. Blijft lastig in elk geval.
Gesprek gehad dus deze mama kan het netjes opbergen in haar laatje. Na een week malen en malen ben ik ondertussen wel gesloopt.

Zaterdag nog even een drukke maar o zo gezellige oppas dag. Een ‘oud’ oppas kindje kwam spelen! Super gezellig en zo kwam er nog iemand bij. Kids vermaakten zich prima en voor we het wisten had ook Floortje een vriendinnetje te spelen. Menno had beloofd om pannenkoeken te bakken en als we dan toch al bezig zijn maken we er gewoon een feestje van.
Om 19.00u was iedereen weer de deur uit en konden wij met onze beentje omhoog.
Zondag een dagje niks. Ik zou nog naar een verassing dag voor de vrijwilligers van de Tourette, maar die heb ik afgezegd. Hij was in Utrecht en ik zag mezelf er niet heen gaan terwijl ik op ben. Met pijn in mijn hart heb ik dit aan me voorbij laten gaan.

Terwijl ik dit nu type word het steeds duidelijker dat het niet zo gek is dat ik dingen vergeet. Degene die me kennen weten dat dit niks voor mij is, maar mijn hoofd lijkt wel over te stromen. We lachen er om en noemen mama de ‘verstrooide professor’ maar het is niet fijn.
Ik ben deze week dan ook begonnen met het huis op te frissen en een blog te schrijven. Alles op papier en uit mijn hoofd. De maand en weekplanner krijgen extra tekst. Want vorige week had ik de meiden geen brood mee gegeven omdat ik dacht dat ze de middag vrij waren! Gelukkig wonen we dichtbij dus kon ik dit langs brengen, maar allemaal dubbel werk en ook stress in mijn hoofd.

Goed het is idd niet gek en ik moet het los laten, dus bij deze.
Het staat er op en nu een dikke vette .

Reageer