Accepteren

      Geen reacties op Accepteren

regenboog
Een week geen therapie. Wow, wat een rust.
Konden wij ons mooi focussen op onze website en die is helemaal af!
Friebijtjes.nl
Tot nu toe zijn er heel veel mensen enthousiast. Gister weer therapie gehad en daar hebben we een sleutelhanger achter gelaten met een visitekaartje er aan. Ook hier enthousiast om het super goede idee, maar ook omdat ze er gewoon leuk uit zien in plaats van die suffe kettingen of tangels.

Een week geen therapie betekende ook weer nieuwe tics. En geluid! Oh nee, geluid, ze maakt geluid! Ja ok ze maakt altijd al meer geluid dan ieder ander kind geloof ik, maar nu heeft ze een tic met haar onderkaak en tegelijk met haar tong of iets en dan komt er geluid uit. (Niet hard en super goed hoorbaar, maar als ze thuis is, is het zeker aanwezig.)
Als mama zijnde schrok ik hier enorm van. Waarom? Geen idee eigenlijk want we zaten er op te wachten, maar ergens hoop je dat het allemaal nog steeds niet waar is wat er gebeurd, en dan gebeurd er dus toch weer iets. Je weet ook dat de tics en de dwang komen en weer gaan en dat ze dan weer vervangen worden door nieuwe. Blijft dus een lopend proces. Maar elke keer een nieuwe zien zorgt toch weer voor schrik en misschien ook wel angst en verdriet? Natuurlijk laten we dit niet merken en mag het er zeker zijn. na een week zijn we ook hier weer aan gewend.

De therapie voor haar dwang lijkt goed te werken. Deze is natuurlijk nog flink aanwezig maar ze doet erg haar best de dingen anders te doen. Elke week pakken we een dwang handeling aan die ze dan weer moet gaan oefenen. Het feit dat ze zich er bewust van is, maakt het allemaal iets makkelijker voor haar. Ook het idee dat het er mag zijn is erg fijn voor haar.
Het nadeel is alleen dat ze nogal een vastbijter is, en een flinke doorzetter (Van wie zal ze het hebben) Ze eist veel van zichzelf. Op therapie hebben ze samen een lijstje gemaakt van de dwang die ze nu heeft. ‘Als die lijst nu eens afgewerkt is? Dan heb ik nergens meer last van mam.’ Met het gevolg dat ze alles zo goed en hard gaat oefenen, dat ze zich overwerkt zeg maar. Ze vraagt te veel van zichzelf en dit is natuurlijk niet de bedoeling. Is dus nog een dingetje om duidelijk te maken.
De tics komen nu ook meer om de hoek kijken. Maar ook haar ADHD. Die zorgt er voor dat ze heel erg druk en aanwezig is altijd en overal. Ik noemde het gister al even als een ‘Duracel konijn’ zo druk. Ze gaat maar door en door tot ze rood en nat van het zweet is en dat hartje vreselijk te keer gaat. Dan gaat ze toch even zitten met vaak als gevolg dat ze moet spugen of in elk geval dat gevoel heeft te moeten spugen. Na 10 minuten is dit gevoel weer weg en daar gaat ons konijntje weer. ’s Nachts gevolgd door nachtmerries van alles wat ze heeft meegemaakt. Eerst dachten we dat het ‘misschien’ wel ADHD kon zijn maar nu is dit wel duidelijk geloof ik. Ook weer een ding om duidelijk te maken aan haar.

Deze week zijn we ook nog eens gebeld door de ‘Bascule’. Daar zijn ze gespecialiseerd in de ernst van Floortje. Eind volgende maand volgt er een kennismakingsgesprek en dan horen we ook wat ze voor ons kunnen betekenen. Je mag namelijk maar bij 1 instelling ingeschreven staan dus we zullen moeten kiezen. Of naar Purmerend elke week of naar Amsterdam. Bij navraag gister aan de therapie bleek wel dat ze bij de Bascule misschien meer voor ons kunnen betekenen in de toekomst. (Ok dat klinkt al best eng eigenlijk, de toekomst. Nee het gaat dus echt niet meer weg) Dan hebben ze het vooral over: stel het geeft problemen op de middelbare school of nog verder. Maar ook misschien wel speciaal onderwijs omdat ze juist zo slim is en komt alles nu wel goed genoeg uit de verf?
Tja dat zijn dingen waar wij nog niet over nagedacht hebben eigenlijk. Alles was nog zo los vast en nu fase 2 van de therapie gaat er opeens een deur open die ik eigenlijk liever dicht wil laten.

Maar goed het is er nu eenmaal en weg toveren gaat een beetje moeilijk. Accepteren zoals het is, zoals onze Floortje is, hebben we al gedaan maar de toekomst komt natuurlijk ook. En dat komt sneller dan we denken. Kunnen we maar beter voorbereid zijn. Nog meer accepteren dus.
handtekening-1.jpg

Reageer