Accepteren 2.0

      Geen reacties op Accepteren 2.0

13532820_1319664891395363_3430199299624280209_n
Vorige week schreef ik nog over het accepteren. Maar dan had ik het vooral over accepteren voor ons als ouders.
Deze week was het vooral accepteren voor Floortje. Eerlijk gezegd weet ik niet wat er erger of vervelender is.

Dit kreeg ze gister te horen van haar psychologe.
We hebben samen een opsomming gemaakt van de dwang handelingen die ze doet en deze staan op papier. Ze hebben een cijfer gekregen als in moeilijk te oefenen of makkelijk te oefenen. Elke week oefent ze een handeling om het niet te doen of in elk geval minder te doen. Floortje neemt het heel serieus en doet ze gewoon meteen niet meer. Zo kan ze de week erop zeggen, hij is gedaan en ik doe het niet meer. Door naar de volgende.
Gister kreeg ze te horen dat het niet helemaal zo werkt met dwang. Met oefenen kan je er voor zorgen dat je de dwanghandelingen niet zo op de voorgrond laat zijn, maar het kan ook zo zijn dat er voor in de plaats nieuwe handelingen komen. Of deze worden vervangen door tics. Maar ook het uit handen geven van een handeling betekend niet dat jij hem niet meer hebt. Dit zal altijd bij je blijven. Dit is wie je bent.
Ok. daar zat ons moppie in de stoel. Druk te wiebelen en naar mij te kijken en als mama voel je gewoon dat ze het er onwijs moeilijk mee heeft. Zelfs mama moet er bijna van huilen maar ik hou me groot. Gelukkig benoemde haar psychologe precies dit, maar onze Floortje bleef stoer en sterk, en vrolijk lachend als altijd. Op de terugweg naar huis kwam er wel even een baal moment maar zelfs dat viel mee. Maakt mij dan weer verdrietig om te zien dat ze het allemaal weer in houd en voor zichzelf. Nog meer om te verwerken voor dat koppie.

Van de week begon voor ons de zoektocht naar iets voor Floortje om als sport of hobby te doen. Iets waar ze nog drukker van word zoals handbal? Dit is wel wat ze leuk vind. Maar wij denken eigenlijk aan iets waar ze juist heel even tot rust kan komen. Ze is gek met dieren en de psychologe benoemde al dat ze misschien wel op een zorgboerderij bezig kan zijn. Maar ik moet het zelf regelen.
dus een zoektocht op internet volgde. Uiteindelijk kwam en we heel dichtbij de deur uit. De lieve buurvrouw bood aan om Floortje eens mee te nemen naar haar paardje. Even lekker knuffelen en bezig zijn met het paard en dan ook nog eens de mazzel hebben dat het een super lief paard is! Van super lieve mensen natuurlijk. Dat mag ook gezegd worden!
Ze heeft genoten met ze. Knuffelen, poetsen, en zelfs gereden en trucjes gedaan. Zo wonderlijk om te zien hoe rustig Floortje van het paard werd, maar ook hoe rustig het paard bij haar bleef. Een hele goeie combi dus! Nu wil het zo dat er in de buurt (Dit paardje word hier ook voor ingezet als dit nodig is) een echte coaching zit. Hier laten ze paarden spiegelen met de kinderen. Klinkt in gewikkeld misschien maar het werkt! En dit zagen we wel degelijk bij Floortje. Voor nu kan en mag ze af en toe mee met de lieve buurtjes en kan ze hier even tot rust komen.
Toen ze thuis kwam waren de tics en de ADHD wel even heel erg aanwezig maar die 1,5 uur had ze nergens last van en die 1,5 uur zijn zoveel waard!

handtekening-1.jpg

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.