Kermis

      Geen reacties op Kermis

603715_831445463554706_8354035602079847419_n
De kermis is in het dorp!
Kermis even iets anders dan de kermissen in de stad, maar hij is er zeker niet minder leuk om. In tegendeel vinden wij.
Voor ons allemaal een vermoeiende week maar voor Floortje telt hij dubbel. Al die spanning, elke dag leuke dingen te doen en we willen natuurlijk niets missen.

Papa heeft altijd al deze week vrij. Vrij omdat hij achter de bar staat op de vrijdag, en dit jaar helpt hij ook met de opbouw. En dan is het ook nog eens onze trouwdag de 21e.
De kermis begint donderdag op school. ’s Ochtends krijgen de kinderen muziek en dans les. Lekker op muziekinstrumenten aan de gang en oefenen voor een dans. Deze word ’s middags uitgevoerd voor alle papa’s en mama’s en de rest van de school. Alle kinderen krijgen een zakje met snoep mee en 3 vrijkaartjes voor de kermis. Snel door naar huis want de kermis word geopend.
Er staat een zweefmolen, draaimolentje, schiettent, happers, oliebollenkraam, snoepkraam en een patat en ijstent. Door naar huis want de oppas komt zo. Papa gaat darten en mama doet mee aan de bingo. Hoe fijn is het als je een oppas hebt die onze meisjes kent! Ze is heerlijk bij ze op bed blijven zitten en al snel sliepen ze lekker. Papa en mama iets later dan gepland (Sorry) weer thuis en door naar bed haha.
Vrijdag stonden we weer fris en fruitig op het schoolplein. Uit school had Floortje therapie, door naar huis want het is dit jaar vissen met Menno. Papa dus. Alle kids mogen met een hengel en een broodje een gokje wagen in de sloot. Een half uurtje vissen en kijken wie er gewonnen heeft. Floortje hielp papa met het inschrijven en controleren of alles goed verliep. En Maud heeft heel serieus haar best gedaan een visje te vangen, maar helaas. Opa en oma kwamen ook. Samen vissen en snel naar huis om pannenkoeken te eten. Oma had ze al heerlijk thuis gebakken dus we konden zo aanschuiven.
’s Avonds begon het levend ganzenbord door het dorp. Ook wij zijn een spelletjespunt. Papa staat verderop in het grasveld met zijn discgolf. (Frisbeegolf) we schrijven ons in bij de tent en van 19.00u tot 20.30u rennen we letterlijk door het hele dorp heen van spel naar spel. We begonnen met nog een vriendinnetje van Floortje maar die ging al snel door voor zichzelf, want Floortje is lastig bij te houden. Maud rent en gilt vrolijk achter haar zus aan en wij dus ook. Spelletje, dobbelen en weer 4 deuren verder voor het volgende spel. Eigenlijk gaat het om de meeste punten halen, maar ik geloof dat onze meisjes hier helemaal niet mee bezig zijn. Die willen alleen maar alle spellen doen en weer door naar het volgende spel. Het enthousiasme knalt er van af en dit is ook nog eens duidelijk te horen. De nodige vloek woorden (Maar dan netjes) komen er ook uit, maar niemand heeft het echt door. ‘Ze is gewoon enthousiast.’
We eindigen bij papa en leveren onze formulieren in bij de tent. Nog even een rondje in de zweef en door naar huis. Thuis hakt de vermoeidheid er in. Het is dan ook al 21.00u als we afscheid nemen van opa en oma. Papa gaat ook weg want die moet achter de bar. Dikke tranen en veel verdriet. Lekker even douchen en een boekje lezen (ritme moet toch door gaan) Natuurlijk botst Floortje, iets te hard,  ook nog eens tegen de deurklink aan met haar arm. Nog meer dikke tranen, en om 22.30u liggen ze eindelijk in bed. Mama dus ook!
Zaterdag slapen we uit. Tot 8.00u! lekker een rustige pyjama ochtend, maar al snel vertrekken ze naar buiten om te spelen. Lekker even niks. Om 15.00u moet papa volleyballen. Wij blijven nog even thuis, hoe moeilijk het ook is, maar het duurt tot 18.00u. we hoeven daar echt niet al die tijd te zijn. rond 16.00u gaan we ook heen. Natuurlijk meteen de zweef in tot de kaartjes op zijn. Goed dan kijken we toch nog even bij papa en spelen met alle kids die er ook rond lopen. gezellig hoor!
Zo heb ik het met iemand over Floortje dat ze het zo knap vind en dat je eigenlijk helemaal niets ziet aan haar, en zo zien we haar aankomen lopen alsof ze op ontploffen staat. Ik loop snel achter haar aan en net voorbij de kermis barst ze in dikke tranen en met veel geluid in huilen uit. Ze wil ook slijm hebben net als haar vriendinnen. En en en… Haar kaken gaan alle kanten op, haar vingers staan helemaal stijf en wiebelen hard tegen elkaar en ze huilt als een klein meisje met veel geluid en gesnik. Het breekt onze harten haar zo te zien. Thuis praten we met elkaar en komt er uit dat haar vingers heel erg jeuken. Ze heeft zere ogen en kaken en ze is moe. Maar ze wil ook slijm hebben.

We hebben het er over dat ze op de kermis gewoon moet zijn wie ze is en dus ook haar tics moet laten gaan. Als ze dit niet doet gebeurd er dit.
Met therapie had ze afgesproken te proberen haar kaken niet te bewegen, dus dit was ze al aan het oefenen. Terwijl ze hadden afgesproken dit pas maandag zachtjes aan te gaan oefenen. ‘En nu heb ik ook nog eens jeukende vingers. Zie je wel. nu gaat het weer over op iets anders en dat wil ik ook niet. Ik wil gewoon niks!’
Toen ze rustig werd is papa met haar terug gegaan voor de slijm, want dat zat nu eenmaal mega hoog in dr koppie, en daarna eten en naar bed. (Natuurlijk veel te laat slapen weer.)
Vandaag nog 1 dag. Een dag met veel speeldingen, want de speeltuin viert hun 80 jarig bestaan. Hiervoor hebben ze allemaal leuke dingen gehuurd en alle kids mogen lekker komen spelen. Vandaag komen ome Leon en tante Louke met de kids en ons oude oppaskindje komt ook even langs. Weer een drukke dag maar wel een leuke afsluiting. Dan is het voorlopig even klaar met gekkigheid, want wij hebben ons portie wel weer gehad geloof ik.

handtekening-1.jpg

Reageer